Minggu, 08 Februari 2015

GUGURU KA ALAM

GUGURU KA ALAM
Ku Rahmat Taufik Hidayat


Sagala mahluk Allah nu parantos diciptakeun di ieu alam dunya, sadaya diciptakeun kalayan henteu sia-sia tanpa manfaat. Sadaya nu aya di ieu alam dunya bisa dijadikeun guru pikeun manusa. Memang manusa mahluk nu diciptakeun paling sampurna tibatan mahluk Allah anu sejenna. Tapi, pan manusa mah sok kadang-kadang leupas tina sifat-sifat kamanusaanana. Matak  taya salahna mun seug urang salaku manusa bisa diajar ti alam, ti sadaya mahluk Allah sejenna nu aya di alam marcapada.

Guguru ka Panon Poe
Guguru ka panon poe hartina manusa kudu disiplin, loba mere mangpaat, jeung teu pilih kasih.

Panon poe datangna henteun kapaksa, panon poe datangna disiplin tepat waktu. Jeung kaluar sarta tilem dina tempat anu tangtu, anu maranti. Panon poe mah tara pilih kasih dina ngabagikeun cahayana. Ku ayana panon poe teh popoean jadi garing, tutuwuhan bisa ngalakukeun proses potosintesis, jalma bisa ngalakukeun pagaweanana masing-masing kalawan jongjon. Loba pisan mangpaat anu dibikeun panon poe ka mahluk sejenna.

Guguru ka Cai
Guguru ka cai hartina, jalma kudu sabar dina nyangharepupan masalah, ulang gurung gusuh, optimis, jeung tara resep nyalahkeun batur jeung kaayaan.

Dina perjuangan hirup mah urang bisa guguru ka cai. Mental hirup jalma kudu kuat siga cai. Sabab cai mah tara putus asa mun seug aya batu atawa naon bae nu ngahalanganana. Cai tara jol sumerah pasrah kana kaayaan nu teu saluyu jeung kahanyangna. Cai mah cadu mundur pantrang mulang mun maksud tacan laksana. Cai nahan diri bari ngumpulkeun kakuatan. Nu ahirna cakumaha gedena nu ngahalangan, ku cai pasti bakal kaliwatan. Bakal tilem kakeueum. Cai mere pangajaran yen dina ngahontal cita-cita atawa ngungkulan pasualan hirup mah kudu sabar jeung bajoang kalayan soson-soson. Dina hiji waktu mah pasti bakal hasil, bakal tinekanan.

Guguru ka Batu
Guguru ka batu hartina manusa ulah mibanda hate anu teuas. Sabab teuasna hate jalma mah teu mere mangpaat keur dirina jeung keur batur sautik oge.

Sateuas-teuasna batu, masih keneh aya mangpaatna pikeun manusa. Keur bales jalan, keur ngabenteng, keur pondasi bangunan, papaes, jeung nu sejenna. Beda jeung manusa, mun manusa mibanda jiwa atawa hate anu teuas. Lain mangpaat nu bisa kaala, tapi kacilakaan, kanalangsaan jeung karugian. Jalma nu mibanda hate anu teuas teu bisa narima hidayah ti Allah, nasehat ti papada manusa. Tangtuna bakal pinanggih jeung kanalangsaan hirup, di dunya pon kitu deui di aherat.

Guguru ka Anjing
Guguru ka anjing hartina jalma kudu boga sipat satia satuhu ka nu jadi pamingpinna atawa dununganana.

Anjing teh sato anu satia satuhu ka manusa nu jadi dununganana. Manehna siap ngajaga dununganana dua puluh opat jam. Iraha bae manehna ningali aya jalma asing anu datang ka imah dununganana. Geus pasti manehna nu bakal ngarespon. Manehna bakal ngagogogan ka satiap jalma asing anu datang.

Guguru ka Indung Hayam
Guguru ka hayam hartina nu jadi indung atawa kolot kudu mereka kayem-tengtreman ka nu jadi anak. Lain sabalikna nu jadi anak ngarasa teu genah tumaninah aya di deukeut kolotna.

Indung hayam mangrupakeun sato nu kacida pisan nyaah ka anakna. Indung hayam salawasna ngaping anak-anakna. Mun hujan, manehna ngarungkupan anak-anakna ku jangjangna. Dimana manehna manggihan kahakanan, manehna tara gancang ngahakan. Tapi manehna mah salawasna ngaheulakeun heula anak-anakna. Mun aya bahaya anu ngancam kaamanan anak-anakna. Manehna sok gancang  nyerang, macok atawa nyakar ka nu dianggap nyilakakeun anak-anakna. Intina mah indung hayam mah salawasna mere kaamanan, katenangan, jeung katengtreman ka anak-anakna.




Guguru ka Lauk
Guguru ka lauk hartina urang kudu sabisa-bisa ngajaga diri tina pangaruh negtif atawa goreng ti lingungan atawa babaturan.

Lauk mangrupakeun salah sahiji sato nu bisa dijadikeun guru ku manusa. Khsusna di bab campur gaul jeung papada manusa. Lakuk mah teu kapangaruhan ku lingkunganana, sanajan cicing dina cai laut anu asin. Tapi lauk mah tara kabawa asin. Pangajaran pikeun manusa, yen dina kahirupan bermasarakat urang kudu bisa ngajaga ngariksa diri sangkan teu kapangaruhan ku kaayaan lingkungan anu negatif.

Guguru ka Nyiruan
Guguru ka nyiruan hartina jalma kudu salawasna milampah amal hade jeung nyiptakeun sarta nyebarkeun kahadean nu gede pisan mangpaatna boh keur dirina sorangan boh keur batur.

Nyiruan sato anu salawasna ngalakukeun hal-hal anu hade atawa positif. Nyeuseup kembang anu hade, mun eunteup dina dahan tara matak peunggas, neangan pimadueun anu hade. Nepika ngahasilkeun barang anu hade nyaeta madu. Loba pisan mangpaat tina keur kasehatan manusa. Nyiruan tara nyeureud kajaba ka nu rek ngaganggu.

Guguru ka Sireum
Guguru ka sireum hartina kudu jadi jalma anu salawasna bisa digawe bareng jeung batur, kudu silih tulungan jeung silih ajeunan jeung batur. Sabab manusa teh mahluk sosial anu teu bisa ngungkulan pasualan hirupna ku sorangan.

Sireum mahluk Allah anu luar biasa dina widang kerja sama tim jeung ahlak sosial anu hade. Sumanget gawe gotong royong ditingalikeun ku sireum nalika ngagarap hiji pagawean. Sireum tara putus asa lamun sayangna nu meunang hese cape diwangun tuluy ruksak gara-gara aya nu ngancurkeun katincak jelema atawa kadupak ku cai. Sireum boga kabiasaan sasalaman mun patepung jeung nu sejenna. Sireum mangrupakeun mahluk Allah nu pangkuatna di dunya. Sireum mampuh mindahkeun barang anu saratus kali beurat awakna.

Guguru ka Tangkal Kawung
Guguru ka tangkal kawung hartina kudu jadi jalma anu salawasna mere mangpaat anu loba pikeun balarea jeung lingkunganana.
Tangal kawung mah taya anu kapiceun, kabehanana ge mangpaat pikeun manusa. Tangkalna bisa keur sasak, wangunan atawa suluh. Inyukna keur sapu, keur turup saung, atawa keur megarkeun lauk. Nyerena keur dijieun sapu. Dahanna bisa dijieun suluh. Aci-na bisa didahar ku  manusa. Buahna, caluruk atawa cangkaleng keur manisan atawa sirop dina bulan Romadhon. Lum-lumna keur neurakeun seuneu.

Guguru ka Hileud
Guguru ka hileud hatina  jalma mun hayang sukses kudu siap ngalakukeun parobahan diri.

Hileud teh mimitina pikagilaeun, merang, pikasieuneun. Tapi, nalika sireum geus ngalakukeun parobahan diri ngaliwatan proses metamorfosis tea. Hileud robah jinis jeung rupa jadi kukupu anu alus. Ahirna loba jalma anu mikaresep ka manehna.

Maot Mah Pasti

 Waktu nu ayeuna keur ka sorang mangrupa anugrah tur amanah ti Gusti Allah nu kudu digunakeun keur bebekelan mangsa jaga mulang ka alam baqa...